પૂનમ આસો માસ ના ચંદ્ર જેવું મુખડું લઇ,
આંખો માં સપ્તરંગી સ્વપ્ન ભરી,
હોંઠો પર રેલાવી સ્મિત,
છલકાતા સ્નેહ ભર્યા હ્રદય ને થોડું થોડું થંભાવી દઈ,
હાથ માં ઘૂંઘટ ની આડશ થી ગૌર મુખારવિંદ છુપાવી ને,
મૃગ જેવી દમકતી ચાલે ચાલી “મૃગનયની” તેના ભરથાર ને મળવા,
જુઓ ને કેવી ઘેલી થયી તેના ભરથાર ને મળવા.
- વસુધા વણોલ
Like this:
One blogger likes this post.
